Een eigen kamer onder de pannen: hoe onze zolder in Zoomwijck een kinderkamer werd

Fenna heeft de plattegrond zelf getekend. Met potlood, op de achterkant van een rekenblad, in de herfstvakantie van vorig jaar. Een bed onder het dakraam, een bureau bij de muur, een hoek met kussens die ze de leeshoek noemde, en in de rechterbovenhoek een stopcontact met daarbij in haar beste handschrift: voor mijn lampje. Ze was toen acht en deelde al jaren een kamer met haar broertje. Wij woonden toen al zes jaar in ons huis in Zoomwijck en de zolder was tot die herfst vooral een plek voor kerstspullen, verhuisdozen en een droogrek.

Van opslag naar slaapkamer

Het grootste werk zat in de isolatie en de afwerking. Een timmerman uit de buurt heeft het dak van binnen geïsoleerd, er kwam een groter dakraam en de wanden zijn afgetimmerd en gestuct. Waar ik niet goed over had nagedacht, was de elektra. Op de zolder zat precies één peertje aan het plafond en een stopcontact bij de wasmachine, die we in de jaren daarvoor naar boven hadden verhuisd. Een slaapkamer voor een kind vraagt toch wat meer.

Omdat ik het niet in mijn eentje wilde uitzoeken, heb ik in het voorjaar een elektricien Oud-Beijerland gevraagd om mee te denken voordat de wanden dicht gingen. Dat bleek het belangrijkste moment van de hele verbouwing. Hij kwam op een zaterdagochtend en ging met Fenna’s tekening in de hand de zolder rond. Ze stond ernaast en legde uit wat waar moest komen. Hij nam haar serieus, wat haar zichtbaar goed deed.

Stopcontacten waar een kind ze echt gebruikt

Zijn eerste opmerking ging over de plek van de stopcontacten. Zit een stopcontact verkeerd, dan ligt er binnen een week een verlengsnoer onder het bed. Dus kwamen er stopcontacten naast het bed, bij het bureau en in de leeshoek, op een hoogte waar je er ook bij kunt als er een kast voor staat. Hij gebruikte stopcontacten met ingebouwde kinderbeveiliging, waarbij de openingen pas vrijkomen als je er een stekker met twee pennen tegelijk in steekt. Geen losse plastic dopjes die toch kwijtraken. Verder zei hij dat de wasmachine en de nieuwe kamer niet op dezelfde groep moesten komen, dus de zolder kreeg een eigen groep.

Voor het licht bedachten we samen een plafondlamp met een schakelaar bovenaan de trap en eentje naast het bed, zodat ze in het donker niet door de kamer hoeft te lopen. Bij het bureau een aansluiting voor een lamp, en in de leeshoek een klein wandlampje met een eigen knopje. Dat laatste was Fenna’s eis.

Een rookmelder boven de trap

De rookmelder was het onderdeel waar ik zelf het minst aan had gedacht en dat me achteraf het meest geruststelt. Sinds juli 2022 moet in bestaande woningen op elke verdieping met een verblijfsruimte een rookmelder hangen, en een slaapkamer valt daar natuurlijk onder. De elektricien raadde aan om er eentje op de overloop bij de trap te hangen en die te koppelen aan de melders op de andere verdiepingen. Gaat er boven een af, dan hoor je het beneden ook. Voor een kind dat twee verdiepingen boven de woonkamer slaapt, vond ik dat een prettige gedachte.

Het is een kleine moeite gebleken. Wie in Oud-Beijerland of elders in de Hoeksche Waard een zolder ombouwt, merkt waarschijnlijk hetzelfde: de timmerman en de stukadoor krijgen alle aandacht, maar of de kamer prettig en veilig is, hangt voor een groot deel af van wat er achter die wanden zit. Ik zou nu altijd eerst een elektricien Oud-Beijerland laten meekijken, nog voordat de eerste plaat op de muur gaat.

Fenna slaapt sinds de zomervakantie boven. Nu het in oktober vroeg donker wordt, ligt ze ’s avonds in haar leeshoek met het wandlampje aan en de wind van het Spui tegen het dakraam. Haar broertje vraagt elke week of hij ook een keer boven mag slapen.

Ze heeft het lampje op de rookmelder ontdekt, dat af en toe heel even knippert. Ze noemt het haar ster.